Nowe kierunki badań teatralnych. W stulecie teatrologii w Polsce.
GARDZIENICE, 25-27 X 2013
We współpracy z Instytutem Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego, Instytutem Sztuki PAN oraz Ośrodkiem Praktyk Teatralnych "Gardzienice". Sto lat temu, w pierwszym numerze "Krytyki" z 1913 roku, Leon Schiller opublikował artykuł "Nowy kierunek badań teatrologicznych", który można uznać za symboliczny początek teatrologii w Polsce. Nowej dyscyplinie naukowej autor wyznaczał dwa główne zadania: "1) zdefiniowanie istoty sztuki teatralnej, jej powinowactwa z innymi sztukami, jej granic, materiałów i sposobów działania; 2) zbadanie jej pochodzenia, wyznaczenie jej linii rozwojowej oraz sporządzenie wiernego jej opisu, biegu od źródła, jej rozgałęzień, dopływów i ujść różnorodnych". Teatrolog zaś, według Schillera, powinien "zdobyć rozległą erudycję w dziedzinie powszechnej historii sztuk pięknych i wytwórczości kulturalnej narodów; powinien posiadać wykształcenie etnologiczne - znać psychologię ludów, duszę człowieka; lecz przede wszystkim